[Recycle Fic] [larc] ลูกสาวป๋ากี้
ลูกสาวป๋ากี้
"ลูกสาวป๋ากี้"
พล๊อต by naoki&ame
แต่ง by ame
แก้ไข by ยาคู้
อะไรเนี่ย ame เป็นเด็กเป็นเล็กแล้วทำไมต้องมานั่งตรงกลางอย่างนี้ด้วย อย่ามาขวางป๊ะป๋าสิ yukihiro
พูดเสียงเข้มแกมหงุดหงิด ก่อนจะเตะ ame ลูกสาวบุญธรรมที่นั่งคั่นกลางระหว่างตนกับTetsu ออกให้พ้นทาง
ในขณะที่ Tetsu ก็ได้แต่มองอย่างไม่ได้ใส่ใจอะไร ด้วยคิดว่าคงแค่เล่นตามประสาพ่อๆลูกๆ
ป๊ะป๋าบ้า!! ทำอย่างนี้กับเมะได้ยังไงกัน
ลูกสาวเถียงขึ้นมาทันทีหลังจากลงไปนอนกลิ้งขลุกขลิกเป็นไวไวกระป๋องรสหมูสับไม่เสร็จกับพื้นทีสองที
แล้วกระโจนเข้าหาป๊ะป๋า หมายจะงับหูให้หายแค้น แล้วก็สำเร็จตามเป้าหมายจริงๆ
อ๊า!! ยุกกี้ เทตหันขวับ กระโดดเข้ามาดูหูที่ถูกกัดของ yukihiro ก่อนจะทำหน้าดุใส่ ame
ก็อยากเตะเมะก่อนทำไมล่ะค่ะ ลูกน้อยกะพริบตาแป๋วแหววปริบ
ก่อนจะจ้องมองหน้าม่ามี๊ตัวเองฉายแววสำนึกผิดแกมเศร้า
เล่นอะไรกันเนี่ย พวกนาย เคนเดินเกาหัวมาแต่ไกล
ดูท่าจะสงสัยไม่ต่างอะไรกับร่างเล็กๆที่สาวเท้าเดินตามมาติดๆ
เมะกัดหูฉัน yukihiro บอกทั้งที่น้ำตาปริ่มไปด้วยความเจ็บปวด พลางหันหน้าดุใส่ลูกสาวตาแป๋วประกอบฉาก
(อย่างนี้น่าจะให้ไปเป็นลูกบุญธรรมของไมค์ไทสันดีกว่ามั้งเนี่ย)
555555สม.... ken ปล่อยหัวเราะเสียงลั่นด้วยความสะใจและไร้ความเกรงอกเกรงใจอย่างสิ้นเชิง -- -----
น้าไฮด์ขาป๊ะป๋าแกล้งหนู(หมู)ค่ะ เมะวิ่งเข้าหาไฮด์ชนิดที่อีกฝ่ายไม่ทันตั้งตัว
ราวกับวัวกระทิงพุ่งใส่มาทาร์ดอร์ที่ถือผ้าแดงเถือกหลอกล่อ *--* (เมะเอ๊ย
..)
ทำเอาคนที่เป็นเป้าหมายสะดุ้งเฮือกสุดตัว กับเจ้าหนูตัวน้อย (แน่ใจเรอะนั่น -- ---)
ที่วิ่งปรี่กระโจนเข้าหาเขา
อ้าวเฮ้ย... เคนหันขวับทันทีที่ตาแมวของเขาเห็นภาพอาเมะกระโจนหาไฮด์อยู่ในโฟกัส ก่อนจะรีบกัน ame
ออกจากไฮด์ทันที ผลัก
ร่างไม่น้อยเท่าไรของลูกหมูอาเมะล้มกลิ้งเป็นไวไวกระป๋องรสขลุกขลิกอีกรอบด้วยแรงหวงไฮด์ของหน้าแมว
ทำอะไรลูกหมูของฉันห๊ะเคน เทตสึรีบเดินมาหาลูกสาวตัวอ้วนที่นั่งจุมปุ๊กอยู่ที่พื้นเพราะแรงผลักของเคน
แต่กลับถูก yukihiro ที่มองอยู่นานแล้วรั้งแขนผอมๆของอีกฝ่ายไว้
ไม่ต้องไปสนใจแล้วเทตไปต่อเรื่องของเราดีกว่า
ว่าจบก็ลากอีกฝ่ายเข้าห้องทิ้งลูกหมูไว้ให้เป็นภาระของเคนและไฮด์หน้าตาเฉย *---*
ปล่อยฉันนะยุกกี้ไม่เห็นหรอว่าเมะจังล้มอยู่ตรงนั้นนะ
เทตสึร้องลั่นพลางใช้นิ้วจิกขอบประตูไว้แน่นยังไงก็ไม่ยอมอีกฝ่ายง่ายๆ อย่ามาอ้างดีกว่าน่า yukihiro
บรรจงแกะนิ้วเรียวๆของเทตสึออก
แล้วพาเทตสึเข้าไปในห้องพร้อมกับเสียงล๊อคประตูที่ดังขึ้นหลังจากที่ประตูได้ปิดลงไม่ถึงวินาที
ม่ายยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยyuuukyyyyyyyyy
น้ำเสียงลากยาวของเทตสึดัง....ก่อนจะหายเข้าห้องไปเหลือความเงียบกริบเพียงครู่เท่านั้น
จากนั้นเสียงอื่นก็แทนที่ตามมาติดๆ อ๊ะ....อืม...อา....อ๊ะ >.<3>.<)
ใช่ๆเงียบซ้า...ยุกกี้พูดพลางดึงลุกน้อยมากอดซะเองเพื่อให้พ้นตัวเทตสึ เรื่องไรให้แม่เทตจังกอดเล่า
เทตจังฉันกอดได้คนเดียวเฟร้ยยยย
ป๊ะป๋ากี้บ้า ไม่รักลูกตัวเองบ้างเลยรึไง ถึงแม้ว่าจะเป็นแค่ลูกเลี้ยงก็เหอะ ame ว่าพลางปาดน้ำตา
สวมบทพจมานแห่งบ้านทราย ชนะรางวัลออสก้า4 รางวัลซ้อน แล้วก็ค้อนใส่ป๊ะป๋าของตัวเอง
.... yukihiro ค้อนกลับ จ้องเขม็งท่าทางเอาเรื่องเหมือนจะกินเลือดกินเนื้อ หนู(หมู)น้อย จน ame
สะดุ้งโหยงร้องเสียงดังออกไป แง๊งงงงงงงงงงงงงงงงงงงงซาดาโกะช่วยเมะด้วย ame เรียกสิ่งศักดิ์สิทธิ์
(แน่ใจนะว่าสิ่งศักดิ์สิทธิ์ -- ---) เข้าช่วยทำให้ yukihiro
เริ่มสังหรณ์ไม่ดีทันทีที่ได้ยินลูกสาวตัวเองพูด บรึ๊ยยยย ทำไมขนลุกว่ะ
เป็นอะไรไปยุกกี้ เทตสึถามด้วยความเป็นห่วงเมื่อสังเกตเห็นหน้าที่ซีดลงอย่างเห็นได้ชัดของ yukihiro
ไม่เป็นไรหรอกเทตจังแค่ขนลุกนิดหน่อย yukihiro พูดตอบเพื่อให้อีกฝ่ายสบายใจ
ทั้งๆที่ใจกลับตรงกันข้ามกับประโยคที่พูดออกไปอย่างสิ้นเชิง
จู่ๆเงามือก็เริ่มครอบคลุมเบื้องหลังจนขนลุกซู่..อา..อะไร...ล้อเล่นน่า อยู่กันตั้งเยอะจะโผล่มาได้ไง
ยุกกี้ สวัสดี ซาบายยดีไหมมมม เสียงอันเย็นยะเยือกแทรกผ่านมาทางด้านหลังของป๊ะป๋าจำเป็น
และเมื่อ..yukihiroหันไป อ๊าคคคคคคคคคคคคคคคคค (ช๊อคเป็นลมหมดสติไปแล้วครับท่านผู้ชม)
เฮ้ยยยยยยยย ยุกกี้ล้อเล่นหน่อยเดียวเป็นลมไปเลยหรอ hyde
ที่แว่บออกไปตอนช่วงชุลมุนอยู่นั้นกลับมาในชุดสีขาวทั้งชุดพร้อมกับวิคผมสีดำยาวช่วงยุค 94-95
ที่ไปใส่มาเพื่อรำลึกความหลังครั้งนานมาแล้ว ไม่คิดว่าจะทำให้ yukihiro เป็นถึงขนาดนี้
(ในเมื่อห้ามเคนไม่ได้ไปหาอะไรมาใส่เล่นดีกว่า)
หลังจากที่ yukihiro ฟื้นขึ้นมา
น..นายเล่นอะไรของนายเนี่ยยยยห๊า ยุกกี้รีบโวยทันทีที่เสียฟอร์มอย่างหมดท่า
(ก็กลัวผีซะสลบขนาดนั้นนี่เนอะ *-*)
เปล่าเล่นนะ ก็คิดว่าช่วงนั้นนายยังไม่ได้เข้ามาวงของเราใช่ไหม
ฉันก็เลยนึกขึ้นมาได้ก็ไปแต่งมาให้นายดูเล่นไงล่ะ hyde ทำตาแป๋วแหว๋ว
หน้าตาใสซื่อบริสุทธิ์ที่ใครเห็นก็ต้องหลงเชื่อเสียสนิทใจ
(ความจริงแล้วในเมื่อห้ามเคนไม่ได้ก็ไปเอาอะไรมาใส่เล่นตะหาก)
ชิ...แกล้งกันนี่กว่า ยุกกี้งอนตุ๊บป่องเหมือนเด็กๆ
เห็นไหมค่ะ กรรมตามทันป๊ะป๋าแล้ว ame พูดกับป๊ะป๋ากี้
ก่อนจะแลบลิ้นปลิ้นตาท่าทางสาสมแก่ใจลูกหมูน้อยเค้าล่ะขณะที่เทตสึกำลังอุ้มอยู่ ทำให้ yukihiro
งอนตลอดจนถึงช่วงเย็น แม้แต่กับเทตสึเองเขาก็ไม่ยอมพูดด้วย
ในขณะที่ yukihiro งอนตุ๊บป่อง
เดินกระแทกเท้าปึงๆแล้วเข้าห้องปิดประตูเสียงดังจนสะดุ้งทุกโสตประสาทของผู้อยู่ข้างนอก
ต่างคนต่างมองหน้าทำอะไรไม่ถูก แต่เพียงแค่เวลาแป๊บเดียวก็กลับมานั่งเล่นเกมส์สนุกสนานสบายใจเฉิบ
..... yukihiro นั่งเงียบและดูท่าจะไม่มีใครมาสนใจจนกระทั่งเสียงเปิดประตูห้องดังขึ้น
แอ๊ดดดดดดดดดดด.. ปรากฏให้เห็นร่างกลมบ๊อกทรงกระบอกเหมือนปลากระป๋องตราสามแม่ครัวขนาดยักษ์บริโภค
อ้า
เจ้าหนู ame นั่นเองครับท่านผู้อ่าน
ป๊ะป๋าคะ เมะขอโทษค่ะที่ทำให้ป๊ะป๋าโกรธ ถ้าเมะทำผิดอะไรแล้วมันทำให้ป๊ะป๋าโกรธ
ป๊ะป๋าจะทำโทษเมะก็ได้นะค่ะถ้ามันจะทำให้ป๊ะป๋าหายโกรธ
ลูกสาวตัวน้อยรู้สึกว่าตัวเองเป็นฝ่ายผิดที่ทำให้ป๊ะป๋าของตัวเองโกรธและขังตัวเองอยู่ในห้องเช่นนี้แต่
.... Yukihiro ก็ยังคงเงียบไม่พูดตอบรับใดๆกับคำกล่าวของลูกสาว
ป๊ะป๋า...ป๊ะป๋า... เห็นเงียบนานๆแบบนี้เลยรู้สึกใจไม่ดี ame เลยชะโงกหน้าไปดูะเพื่อให้หายสงสัย
อ่าวหลับไปแล้วนี่นา งั้นเราไปนอนบ้างดีกว่าชักง่วงเหมือนกัน
ว่าพลางก็ลงไปนอนเบียดกับป๊ะป๋าที่หลับไม่รู้เรื่องรู้ราว
(เด็กๆก็ต้องนอนพักผ่อนเยอะๆนะค่ะเป็นธรรมดาค่ะ)
ยุกกี้ เทตเปิดประตูเข้ามามองหาอีกบุคคลหนึ่ง ไม่นานนักก็ต้องเลิ่กคิ้วประหลาดใจกับภาพที่เห็น
เมื่อเขาสาวเท้าเข้ามาใกล้ๆกับเตียง อ้าว หลับกันหมด ทั้งพ่อทั้งลูก น่ารักจริง tetsu
อดยิ้มกับความน่ารักของคนทั้งคู่เสียไม่ได้
จริงสินะนี่ก็ดึกแล้ว...ไปอาบน้ำแล้วมานอนบ้างดีกว่า เทตสึจึงเดินไปอาบน้ำ
ไม่นานนักก็กลับมานอนลงข้างๆคนทั้งสองและหลับไปในที่สุด
เคน เสียงเรียกดังขึ้นจากระยะใกล้ ทำให้ผู้ถูกขานหันมองพลางเลิ่กคิ้วสงสัย หืม?
เทตจังไปนอนแล้วหรอ hyde ถามขึ้นในขณะที่กำลังใข้ผ้าขนหนูเช็ดผมนุ่มๆของตนอยู่ เพราะหลังจากที่ hyde
ขอตัวไปอาบน้ำกลับมาก็ไม่เห็นเทตสึแล้ว
คงงั้นแหละ เคนกล่าวอย่างไม่ใส่ใจอะไร ก่อนจะหันมานั่งเล่นเกมส์ต่อไม่ยอมลุกไปไหนเสียที
นายจะเล่นเกมส์นั่นไปจนถึงเช้าเลยใช่ไหมไอ่เกมส์เบสบอลนั่นน่ะ Hyde
ว่าด้วยทีท่าไม่พอใจก่อนจะโน้มกายบางภายใต้เสื้อคลุมอาบน้ำหลวมๆลงใกล้อีกฝ่าย
ทำให้เคนหันกลับมามองหน้าบุคคลที่เพิ่งจะอาบน้ำเสร็จ ก่อนรอยยิ้มที่แสนเจ้าเลห์จะผุดขึ้นมาพร้อมกับคำพูด
เปล่า...ที่จะเล่นจนถึงเช้าน่ะ... ว่าพลางปิดเกมส์อย่างรวดเร็ว นายต่างหากล่ะ
พูดยังไม่ทันจบประโยคดี ลำแขนแกร่งก็คว้าลำคอสวยลงมา ทำให้ร่างเล็กเสียหลักลงไปนอนกับพื้น
เคนขึ้นทาบทับอีกฝ่ายทันทีแล้วเริ่มต้นโรมรัน
อ๊ะ..เคนวันนี้.ฉันเหนื่อยมาทั้งวันแล้วนะ....พอเถอะ...นะ hyde
อ้อนวอนฝ่ายรุกที่ดูเหมือนจะไม่หยุดการกระทำนี้ได้ง่ายๆเลย
แต่เนื่องด้วยเห็นสีหน้าและคำพูดเอาจริงเอาจังของ Hyde ทำให้เคนต้องยอมทำตายที่อีกฝ่ายบอกแต่โดยดี
ตกลง ตามใจนาย ว่าแล้วเคนก็ปล่อย hyde ให้เป็นอิสระจากการรุก hyde
มองหน้าอีกฝ่ายด้วยความประหลาดใจทั้งๆที่ ken ไม่เคยยอมเลิกราง่ายๆแต่ทำไมวันนี้ถึง...
ไม่ต้องทำหน้าตกใจขนาดนั้นก็ได้ ฉันเข้าใจนะว่านายเหนื่อย ไหนจะรับมือกับเด็ก ไหนจะรับมือกับฉัน
นายก็ต้องเหนื่อยเป็นธรรมดา และฉัน...ก็อยากจะถนอมของที่ฉันรักมากที่สุดให้อยู่นานๆด้วย นายเข้าใจนะ
เคนได้แต่กอดhydeไว้เฉยๆ ในขณะที่ Hyde ซึ่งนั่งฟังคำก็ได้แต่เจือยิ้มมีความสุข
สักพักก็มีเสียงกระซิบจากหนุ่มหน้าสวยในอ้อมกอด
เคนเราไปนอนรวมดับ 3 คนพ่อแม่ลูกกันดีไหม
แต่มันจะหรอไฮด์ เคนแย้งขึ้นก่อนจะชะโงกมองคนในอ้อมแขนของตน
ดีสินายลองคิดดูสิว่านานเท่าไหร่แล่วที่พวกเราแยกห้องกันนอนห้องใครห้องมันมาตลอด Hyde
ตั้งคำถามในขณะที่เคนก็นั่งครุ่นคิดอยู่สักพัก มันก็...นานจนฉันจำไม่ได้แล้ว
ตอนออกไปด้วยความจนปัญญาที่จะคิดวันเดือนปีที่ล่วงเลยมาแล้ว
อีกฝ่ายที่ฟังคำตอบก็พยักหน้าเบาๆก่อนจะเอ่ยต่อ เห็นไหม...งั้นเราไปเรียกเทตจังกันเถอะ
ว่าพลางก็ลุกขึ้นจูงมือเคนไปห้องของอีกคน
ก๊อกๆๆๆ เทตจัง เทตจัง หลับรึยัง...เทตจัง... hydeตะโกนเรียกเทตสึอยู่หน้าห้อง
อืมๆ ตื่นแล้วๆๆ
เทตสึลุกขึ้นมาอย่างงัวเงียก่อนจะเปิดประตูออกมาพร้อมกับนิ้วชี้ที่ยกขึ้นปิดปากบอกให้รู้ว่าเวลานี้ไม่คว
รเสียงดัง ชรีย์....yukky กับ ame หลับอยู่นายเบาหน่อยสิhyde
อีกฝ่ายที่ฟังพยักเพยิดหน้าเข้าใจในประโยคและทีท่าเมื่อครู่
แล้วนายมีธุระอะไรรึเปล่ามาเรียกฉันดึกๆแถมยังขนหมอนกันมาอีกเนี่ย tetsu
ถามอย่างสงสัยก่อนจะกราดตามองทั้งสองที่ใส่ชุดนอนถือหมอนและผ้าห่มมาครบเซ็ท
ก็...นิดหน่อยน่ะ คือว่า ไฮด์ว่าก่อนจะกระซิบกระซาบบอกกับเทต อ๋อออ ได้สิๆเชิญๆ
เทตพูดก่อนจะผายมือให้คนทั้งคู่เข้าไปในห้อง และภาพที่hyde และ ken ได้เห็นหลังจากที่ก้าวเท้าเข้ามานั้น
คือภาพของ 2 พ่อลูกนอนกอดกันหลับปุ๋ยอยู่บนเตียง
(แม่ยกจ้าอย่าฆ่าเมะเลยนะจ๊ะTTvTT(ถ้าเป็นเรื่องจริงไอ่เมะคงจาตายคาเตียงไปแล้วTTvTT))
ไม่ค่อยได้เห็นภาพแบบนี้บ่อยๆกันใช่ไหมล่ะ
เทตสึแต้มยิ้มก่อนจะหันไปพูดกับเคนและไฮด์ที่ดูท่าจะยังยืนงงๆกับเหตุการณ์ที่ได้พบ ไม่อยากจะเชื่อเลย
ทีตอนกลางวันล่ะกัดกันแง่งๆ เคนพูดพลางเกาหัวแกร่กๆ
นั่นสิ ถ้าตอนกลางวันสงบๆได้อย่างแบบนี้ก็คงจะดีนะ hyde พูดตอบพลางกลั้วหัวเราะดูมีความสุข
ใช่ แต่ช่วยไม่ได้นี่ ก็เทตจังน่ะชอบโอ้ไปข้างใดข้างหนึ่ง อีกฝ่ายก็หึงน่ะเซ่ะ ken
ว่าก่อนจะจัดแจงวางหมอนและผ้าห่มลงบนฟูกที่แบกมาด้วย ชู่ววว...นี่ จะนินทาน่ะก็ได้
แต่ให้มันเบาๆหน่อยเดี๋ยวก็ตื่นกันหมดพอดี เทตสึเกล่าวตือนอีกครั้ง
แต่ดูท่ามันจะสายเกินไปเสียแล้วเมื่อคนที่นอนอยู่เริ่มขยับกายเนื่องจากได้ยินเสียงของเคนเมื่อครู่
อืออ... yukihiro ยันตัวลุกขึ้นอย่างงัวเงีย และเมื่อเขาได้เห็นhyde กับ ken ยืนอยู่ก็ตาสว่างทันที
พวกนายเข้ามาทำอะไรกันเนี่ย??? ถามเสียงดังด้วยความตกอกตกใจกับคนทั้งสองที่อยู่ในห้องของตน
yukky เบาๆame หลับอยู่ เทตสึกล่าวเตือนเป็นรอบที่ 108 ทำให้ Yukihiro
ต้องเงียบเสียงลงพร้อมกับปิดปาก
อืม...แล้วสรุปเข้ามาทำอะไรกันเนี่ยขนมงขนหมอนมาด้วย ยุกกี้กล่าวด้วยเสียงที่เบาลงกว่าเดิม
คือเราจะมาขอนอนด้วยน่ะ ken ตอบกลับอย่างง่ายๆ ฉันน่ะคิดว่า พวกเราไม่ได้มานอนรวมกันแบบนี้มานานแล้ว
นี่ก็จะเข้าหน้าหนาวแล้วนอนด้วยกันหลายๆคนอบอุ่นดีนะฉันว่า hyde พูดเสริมพลางอมยิ้มกริ่ม
คำตอบที่ได้ยินทำให้ยุกกี้นิ่งไปสักพัก ไม่นานนักเขาก็พูดตอบกลับมา
ก็ได้แต่มีข้อแม้ว่าพวกนายต้องนอนตรงพื้นข้างล่างเพราะเตียงนี้แค่ฉัน อะเมะ เทต ก็เต็มที่นอนแล้ว
เข้าใจนะฉันไม่ได้ใจร้ายนะเฟร้ยแต่มันไม่เอื้อจริงๆ
ตกลง hyde ตอบตกลงโดยไม่ลังเล
อืม hyde นอนไหนฉันก็นอนนั่นล่ะ เคนก็ไม่ค้านเช่นกัน
งั้นเราก็นอนกันได้แล้วไฟสว่างเดี๋ยว ame ตื่น ไอ่หมูเนี่ยตื่นแล้วหลับยาก เมื่อตกลงได้ดังนั้นแล้ว
yukihiro ก็กลับลงไปนอนต่อแล้วใช้ลำแขนเป็นหมอนให้ ame หนุนดังเดิม
แสงไฟสลัวๆจากโคมไฟภายในห้องก็ดับลงอีกครั้งพร้อมกับคนทั้ง 5 ที่หลับไปด้วยกันทั้งหมด
~รุ่งเช้า~
อืออ.. เทตสึลืมตื่นขึ้นมาก่อนจะรู้สึกถึงลำแขนข้างหนึ่งของ yukihiro
ที่โอบกอดเขาและลูกสาวตัวน้อยอยู่ไว้
ภาพที่เห็นมันทำให้เทตสึคิดได้ว่าความจริงก็ไม่เลวร้ายนึกหรอกสำหรับการเลี้ยงเด็กเล็กๆคนหนึ้งไว้
แต่มันกลับทำให้กลายเป็นครอบครับมากกว่าเดิมเสียอีก เทตสึนอนคิดอยู่สักพัก
ก็ค่อยๆดันมือนั้นออกให้เบาที่สุดโดยเกรงว่าจะตื่นด้วยกันทั้งพ่อทั้งลูก
เอาล่ะ..ยังไม่มีใครตื่นออกไปทำกับข้าวรอดีกว่าเรา กล่าวเบาๆก่อนจะค่อยๆย่องเดินออกไปทำกับข้าวนอกห้อง
แต่เมื่อเปิดตู้เย็นดูก็ต้องพบกับความว่างเปล่าโหลงเหลง
ไหนดูซิในตู้เย็นมีอะไรกิน...เฮ้อ...สงสัยคงต้องออกไปซื้อ ว่าจบ tetsu ก็เดินกลับเข้าห้องไปอีกครั้ง
ก่อนจะออกมาพร้อมกับกุญแจรถ แล้วออกไปซื้อกับข้าวโดยที่ยังไม่มีใครตื่น
.......................................
ลูกสาวตัวน้อยของ yukihiro
กระโดดโหยงขึ้นไปบนเตียงพร้อมกับปลุกป๊ะป๋าที่นอนหลับปุ๋ยไม่ยอมตื่นเสียทีให้ไปกินข้าว ป๊ะป๋าขา
ป๊ะป๋าขา เช้าแล้วค่ะ ม่ามี๊ให้มาเรียกไปกินข้าวค่ะ
หืมม...โอยย
. ปวดแขน
เช้าแล้วหรอ yukihiro
ว่าพลางบิดขี้เกียจก่อนจะลุกขึ้นจากเตียงพร้อมกับอุ้มลูกสาวออกไปด้วย
เทตจังงง เช้านี้มีอะไรกินบ้าง Yukihiro เดินหาวออกมาจากห้องพร้อมๆกับอาเมะในอ้อมแขน
ก่อนจะมาหยุดอยู่ตรงโต๊ะกับข้าวที่มีเคน ไฮด์และเทตสึ นั่งอยู่อย่างพร้อมเพียง
ตาถั่วเราะ yukky กับข้าวออกเต็มโต๊ะก็ดูเอาสิ ken
ที่นั่งอยู่หัวโต๊ะเป็นที่เรียบร้อยพูดกวนๆใส่อีกฝ่าย แต่ yukihiro ก็ดูท่าจะไม่ใส่ใจอะไร
เป็นธรรมดาอยู่แล้วกับปากเสียๆของเคน
แล้ววันนี้ญาติดีกับลูกสาวได้แล้วรึไง yukky อุ้มกันออกมาเชียว hyde
แซวเล่นบ้างพลางกลั้วหัวเราะสนุกสนาน
รู้สึกว่าพวกนาย 2 คนนี่เกิดมาคู่กันจริงๆเลยนะร่วมใจกันกวนแต่เช้าเลย Yukihiro
กล่าวเบาๆก่อนจะทรุดตัวลงนั่งกับเก้าอี้ทั้งๆที่ยังอุ้มลูกหมูน้อยอยู่อย่างนั้น
yukky วาง ame ลงได้แล้ว จะได้กินข้าวกัน
เทตสึกล่าวขณะถือถาดกับข้าวอย่างสุดท้ายมาวางไว้บนโต๊ะอาหาร
ครับที่รัก yukihiro ส่งสายตาหวานๆให้เทตสึสักพัก แล้วจึงวาง ame
ลงบนเก้าอี้ที่อยู่ข้างๆที่นั่งของตัวเอง
นี่เบอร์เกอร์ ไก่ ของ ame และนี่ผัดผักของนาย yukky เอาล่ะลงมือกินกันได้แล้ว
เทตสึกล่าวพลางจัดแจงวางอาหารของแต่ละคนลงบนโต๊ะ
ก่อนจะเดินไปจัดการของที่ไม่เรียบร้อยในครัวแต่แล้วเขาก็ได้ยินเสียงง๊องแง๊งของเจ้าหนูอาเมะดังแว่วเข้าห
ู
แง๊ๆๆๆ ป๊ะป๋าเอา เบอร์เกอร์ของเมะไปแล้วแง๊ๆๆๆ
อะไรกันเด็กๆน่ะกินพวกผัก ผัดผัก ดีกว่านะจะได้โตเร็วๆไง เข้าใจไหมลูกหมู
ยุกกี้งัดคำแก้ตัวพลางงับเบอร์เกอร์สุดโปรดของลูกสาวอย่างไม่ใส่ใจเสียงโวยวาย
ไม่เอาเมะจะเอาเบอร์เกอร์ เมะจะกินเบอร์เกอร์ ป๊ะป๋าเอาคืนมานะ
ไม่ให้
เฮ้อออ....2 พ่อลูกนี่ท่าทางจะญาติดีกันได้เฉพาะตอนนอนล่ะมั้ง tetsu ส่ายหน้าอย่างระอาใจ
และแล้ววันที่แสนปั่นป่วนก็ได้เริ่มขึ้นอีกครั้ง
END
